Reseñas
|
|
Vestío / Xosé Miranda Xerais
«[...] Vestío, volve agora á actualidade mercé a unha acertada reedición respecto da que só podo amosar a miña satisfacción tanto por dotar dun maior alcance a esta narración como por permitir a súa accesibilidade aos lectores.» «[...] tempo despois da súa primeira aparición, Vestío non perdeu nin un chisco o seu fulgor inicial, mesmo pasados os anos aínda é quen de sorprender por ese encaixe milimétrico que o autor opera con trazos debedores da mellor das tradicións dos thrillers psicolóxicos, das novelas de intriga e de misterio.» «[Vestío] nos devolve o sabor da boa literatura.»
Visto en: La Voz de Galicia | Ramón Nicolás
|
|
|
O viaxeiro astral / Jack London [trad. de Xoán Abeleira] Galaxia
«O viaxeiro astral [...] susténtase sobre as obsesións básicas de London, máis faino dun xeito pecullar que a converte nunha rareza dentro da abundante produción do autor.» «O primeiro que destaca é a habelencia de London para se introducir na mente do protagonista, até o puunto de que chegamos a dubidar de se verdadeiramente esas viaxes astrais ao pasado tiveron lugar» «[...] un libro moi atraente malia a súa desigualdade que, ademáis, vén envolvido nunha moi meritoria tradución -agás algún desconcertante descoido- de Xoán Abeleira. Unha tentación que ningún bo lector debería desdeñar.»
Visto en: A Nosa Terra | Manuel Xestoso
|
|
|
Antoloxía dos poetas galegos en Cuba / Xosé Luís García Toxosoutos
«"non quero, ó alcume non, de desleigado", a quen sendo galego, "a Galicia solo canta, pero en verso castellano". Así comeza de forte a escolma de García» «O ferrolán Nicasio Vidal Pita forma parte do exército case anónimo de escritores aos que a emigración levantara estros e numens» «García vén de ser nomeado Pedrón de Honra polo seu labor a prol de Galicia desde o seu propio lugar na emigración catalana. Do que este libro volve ser proba documental, por dicilo con palabras de Manuel María, a quen tamén se achegou Xosé Lois García, procedente desa Chantada, terra fonda do corazón da Galicia que se espalla cara ao mundo. Así esta escolma de lealdades»
Visto en: Nordesía | Vicente Araguas
|
|
|
Vento de sal / Xosé María Álvarez Cáccamo Galaxia
«[En] Vento de sal [...] observamos o inicio dunha vía máis concisa, máis compendiadora do dicir poético, que [nas obras] anteriormente encetadas.» «A brevidade do discurso poético aumenta, até ferirnos, a súa profunda intensidade.» «Poemario intenso, novidoso, que confirma a voz plural e magnífica de Xosé Mª Álvarez Cáccamo, poeta.»
Visto en: Faro da Cultura | Ramón Raña
|
|
|
Roseira do teu mencer / Xosé María Álvarez Blázquez ; il. de Manolo Uhía Xerais de Galicia
«[Roseira do teu mencer] pode considerarse unha obra pioneira na poesía infantil, agora actualizada por Xerais cos cambios lingüísticos pertinentes e engadíndolle materiais que explican tanto o percorrido biográfico do autor como a xénese e características do poemario.» «[...] o volume ábrese e remata con senllas invocacións que nos fan lembrar as trobas medievais, ben coñecidas polo autor. Os poemas constitúen un delicado canto ao sentimento paternal, outro aspecto pioneiro, abordado cun respecto e cunha beleza que conmove e paga a pena descubrir ou redescubrir. » «[...] en “Roseira do teu mencer” hai versos para cantar, para bailar, para durmir, para xogar e para darlle a benvida ao mundo a unha nena que o autor quixo presentarlle ao mundo»
Visto en: Lg3 | Isabel Soto
|
|
|
Dicionario do estremecemento / Miguel Anxo Fernán Vello Espiral Maior
«Dicionario no aspecto externo, pois os poemas son titulados tan só con illadas palabras a modo de listaxe lexicográfica (“Confusión”, “Nai”, “Poetas”, “Paciencia”, “Río”, “Pel”, “Civilización”...), no seu interior un rico imaxinario respira nunha reflexión humanista de grande calado.» «O fulgor da Verdade que a obra de arte transmite, a Verdade que existe en innúmeras metamorfoses e que só a linguaxe artística pode expresar completamente» «Dicionario do estremecemento é o blues dun poeta, un home que se deixa guiar pola súa man na procura do transcendente»
Visto en: Protexta | Alfredo Ferreiro
|
|
|
O sorriso de Rosalía / Cristina Sáez Cazallas ; il. de Noemí López Everest
«O comezo d’O sorriso de Rosalía amosa unha fonda sensibilidade co mundo dos nenos e dos mozos e otorga rango de oficialidade a determinados pensamentos e actos que poden non ser moi lóxicos para un adulto, pero que son moi importantes para os mozos que ollan na literatura unha vía para dar renda solta á imaxinación.» « [Rosalía] coñecerá personaxes dos que aprenderá a percibir a realidade dende unha óptica diferente e aos que intentará axudar a conseguir os seus obxectivos ou rescatar cualidades perdidas. Semella cuestión de tempo decatarse de que a viaxe da vida vai máis alá do estritamente persoal e Rosalía non dubida en intentalo.» «Cristina Sáez Cazallas amosa en O sorriso de Rosalía [...] a posibilidade de que o lector se mergulle no conto e a partir de aquí descubra sensacións marabillosas imaxinarias e reais facendo de valores como a xenerosidade e a solidariedade bandeiras que enarborar.»
Visto en: Saberes | María Navarro
|
|
|
Diario dun pai acabado de nacer / Henrique Alvarellos Xerais
«Non son habituais, créanme, os libros deste carácter entre nós e coido que resultan ben precisos para aumentar a nosa base lectora.» «Diario dun pai acabado de nacer explora, e non unicamente, as posibles dimensións dunha estreada relación paterno-filial; motivo que adoitaba ser máis acaído até agora a outros xéneros como o poético [...] ou o narrativo [...], máis cómpre subliñar a orixinalidade e esixencia da proposta de Alvarellos que se abeira á forma do diario para abordar a espera, o nacemento e os primeiros anos da vida dun neno, o seu fillo.» «[...] este é un exercicio de memoria que, non se esqueza, tamén ten moito de literatura [...], tanto na temática como nos recursos empregados»
Visto en: La Voz de Galicia | Ramón Nicolás
|
|
|
O ruído e a furia / William Faulkner [trad. de Xurxo Borrazás] Galaxia
«Achegarse á lectura desta obra por primeira vez, sen compás nin aviso, supón unha experiencia única, só, quizais, comparable, á de penetrar in media res nun soño alleo.» «[...] a mestría de Faulkner [radica] en elixir meditadamente unhas palabras que [...] intrigan e hipnotizan máis aló da asimilación inmediata, unhas verbas que van revelando a súa razón de ser, as claves da súa lóxica dispar, pero precisa, a medida que se levanta a néboa e se descobre que os fragmentos compoñen unha sólida e fascinante historia de decadencia familiar e de complexas relacións humanas.» «»Neste caso, o traballo de Borrazás reflicte dignamente o espírito do orixinal, cun impecable ritmo e solucións de lograda beleza, amén dunha mesura á hora de reflectir a fala sincopada dos negros que é moi de agradecer.
Visto en: Faro da Cultura | Dolores Martínez Torres
|
|
|
O soñador / Gabriel Castilla Baía Edicións
«Doce historias marcadas pola ironía, a poesía e a melancolía, que nos invitan a deixar que a nosa imaxinación, como un soño, camiñe no medio da escuridade como un personaxe máis nas mans dun marionetista.» «“O soñador”, que en 2003 fora o I Premio Barriga Verde de Textos para Monicreques, é unha sorte de doce perversión habitada por personaxes de ultratumba, gondoleiros, músicos, prostitutas, cans, astronautas, por unha colección de seres sensíbeis que Guaira inventa para seren manipulados polos colegas de medio mundo.» «Universo máxico de fragmentos de pracer adulto.»
Visto en: Lg3 | Andrea Álvarez
|
|
|
|
