Reseñas
|
|
Inmunda escoria / Ricardo Gurriarán Xerais
«Ricardo Gurriarán achéganos neste estudo ás mobilizacións estudantís na Compostela da ditadura franquista. Tralo triunfo na guerra civil non daba comezo a paz, senón a vitoria; este axioma faise patente desde o mesmo instante en que se regulariza a vida académica.» «Con este traballo, non só nos achegamos unicamente á universidade, senón tamén á Galicia do momento, que loitaba por saír adiante nun ambiente escuro e cheo de prohibicións, onde a loita polos dereitos individuais e colectivos convertíase nun dos peores delitos que se podían cometer.» «un estudo completo e complementario de todos aqueles que tratan a historia da universidade compostelá no século XX, desde os primeiros textos de Isaura Varela até os máis recentes de Carlos Morais e o propio Ricardo Gurriarán.»
Visto en: Lg3 | Gustavo Hervella
«Gurriarán presenta con datos abondos como tras o remate da Guerra Civil o franquismo converte a universidade nun feudo do falanxismo e do nacionalcatolicismo. [...] O SEU e o nacionalcatolicismo son donos e señores absolutos da universidade naqueles anos da inmediata posguerra civil.» «Este documentadísimo traballo de investigación volve darnos de novo a imaxe dunha Galicia progresista, que estivo en primeira liña nas revoltas estudiantís dos sesenta e en consonancia co que supuxo, por exemplo, o maio francés do 68. Por outra banda, nesta revolta, a partir do grupo das Festas Minervais, o galego vai gañando un espazo como lingua de cultura e de progreso e convértese en lingua de propaganda e ata emblemática do movemento estudantil. » «[Un] libro que debe estar en todas as boas bibliotecas e que os profesores de historia, filosofía e lingua lles deben comentar aos alumnos do segundo ciclo de secundaria e por suposto aos de bacharelato.»
Visto en: Bouvard e Pécuchet | Manuel Rodríguez Alonso
|
|
|
Con acuse de recibo / Alberto Ramos Biblos
«[Alberto Ramos] conseguiu unha novela atractiva e esperanzadora pois testemuña que a súa vontade de continuar transitando, e dicindo cousas novas, por esta nosa república das letras.» «O autor insírenos, con apenas unhas pinceladas, nos miolos dunha historia que parte do suicidio dun home novo que, como todos os suicidios, se presenta rodeado de abondosos interrogantes.» «[...] escaravellando na tona desta historia, onde abroman numerosos asuntos nos que se amosan o lector: as consecuencias da incomunicación na sociedade contemporánea, os sentimentos de culpa ou a inseguridade, as dificultades para continuar un camiño propio e singular ou a procura incesante dun final se se quere redentor, para unha relación estragada polo tempo.»
Visto en: La Voz de Galicia (05-06-10) | Ramón Nicolás
|
|
|
Os poderes máxicos de Aitema / Concha Blanco (Textos) e Ana Santiaso (Ilustracións) Galaxia
«case trinta anos despois da publicación da súa primeira obra narrativa para o público máis novo,O Planeta ceboleiro, déixanos outra historia de aventuras protagonizada por un máis que estraño ser ambientada en lugares da costa da Morte como Fisterra, Cee e as illas Lobeira.» «unha lectura onde os acontecementos se suceden demaneira linear e na que apreciamos a mestría e a experiencia da autora á hora de empregar a linguaxe e os recursos que esta proporciona para a narración.» «Escrito para nenos e nenas de oito ou máis anos, conseguirá facerlles pasar un bo momento.»
Visto en: Faro da Cultura | Paula Fernández
|
|
|
Nube de seda e outros relatos / Xosé Luís Vázquez Somoza Toxosoutos
«X. L.Vázquez Somoza [...] ten gañado diversos galardóns en certames de narrativa. Esta escolma de contos recolle algunhas das súas obras premiadas.» «O autor demostra posuír un discurso moi persoal no que,sistematicamente,e con intensidade sostida -tanto, que algúns poden atopalo abafante-, se exercita en dislocar a lóxica das imaxes» «Ese estilo con vocación romántica,devoto dos malabarismos simbolistas, dos flashbacks e da prosopopea,outorga unidade a unhas estruturas argumentais moi similares en canto a personaxes, situacións, motivacións e recursos»
Visto en: Faro da Cultura | Dolores Martínez Torres
|
|
|
Settecento / Marcos Calveiro Xerais
«“Settecento” [...] é unha novela de xénero. Desas agora tan de moda nas que a historia (que nos conta o libro) ten un transfondo histórico, máis ou menos fidel, con adobios de “thriller” cando non de asunto de dedución, e coas debidas incorporacións de elementos coñecidos (e recoñecidos), como son Antonio Vivaldi e Giacomo Casanova.» «A novela de Calveiro [...] mimetiza –nos títulos dos seus apartados– os aires musicais que o lector agarda [...] dunha obra na que anda polo medio Antonio Vivaldi. “Allegro veneciano”, “Adagio compostelán”, “Presto veneciano”, “Finale vienés” son as lendas que anteceden a cada unha das seccións do volume.» «o certo é que o xénero polo que se move o noso autor ten lectores, e moitos, e a literatura (a galega tamén, por suposto) é un inmenso “caixón de xastre”, un “totum revolutum” que por definición dá para todo. E que non decaia.»
Visto en: Nordesía (06-06-2010) | Vicente Araguas
«A novela, culturalista e ás veces dunha linguaxe altamente poética, entretén a calquera lector e Calveiro consegue nesta obra que gocen coa lectura todo tipo de lectores, tanto os que só buscan un pasatempo coma aqueles que procuran o culturalismo ou mesmo as excelencias dunha linguaxe preciosista de gran forza poética.» «A figura que de Vivaldi traza o novelista engaiola o lector. Ese contraste entre o músico excelso, mais ao mesmo tempo obsesionado por obter cartos para poder sufragar os seus moitos gastos e o gusto pola boa vida ou a obsesión sexual ofrecen unha visión poliédrica do personaxe que resulta moi suxestiva.» «novela histórica sobre Vivaldi que nos achega á figura poliédrica do gran compositor, mais tamén que reproduce con acerto, entre outros lugares, a Venecia e o Santiago do século XVIII. É un libro que os afeccionados á lectura deben meter no saco de lecturas que facer este verán.»
Visto en: Bouvard e Pécuchet | Manuel Rodríguez Alonso
|
|
|
Milu / Manuel Rivas (Textos) e Aitana Carrasco (Ilustracións) Kalandraka
«[Milu] revela con sutileza as consecuencias do que significa a carencia dos afectos e dos coidados máis elementais, sen nunca perder de vista para quen se escribe e para o cal o símbolo dunha pequena televisión, como única compañía de Milu, resulta moi operativo.» «As magníficas ilustracións de Aitana Carrasco [...] resultan algo máis ca un complemento; moi ao contrario eríxense nunha parte substancial e, desde xa, indisoluble co discurso narrativo que acompañan» «[...] un libro necesario, un libro exemplar.»
Visto en: La Voz de Galicia (29-05-2010) | Ramón Nicolás
|
|
|
En castellano no hay problema / Carlos Callón Xerais
«Carlos Callón reúne neste libros un feixe de artigos que publicou ao longo de varios anos no xornal Galicia Hoxe, todos eles dedicados a analizar a situación pola que vén pasando o galego nestes últimos tempos, especialmente desde os ataques que a súa normalización está a sufrir por parte de colectivos como Galicia Bilingüe ou o Partido Popular e o seu goberno.» «Sen dramatismos, mais con rigor Callón amosa como resulta imposible hoxe por hoxe tentar vivir en galego ou facer efectivo o dereito ao uso do galego en moitos espazos da Administración, nas notarías, no exército, nos bancos, en moitas grandes empresas, na sanidade. » «Hai que ler con suma atención os textos que dedica á análise da última edición do Mapa Sociolingüístico de Galicia (2009), que presenta a evolución no uso do galego entre 1992 e 2004. Callón analiza os datos con obxectividade e sinala o descenso que sufriu o galego, tanto cualitativa como cuantitativamente, nestes doce anos»
Visto en: Bouvard e Pécuchet | Manuel Rodríguez Alonso
|
|
|
Cartas marcadas / Xavier Queipo Galaxia
«Independentemente do brillantes ou atinadas que sexan estas reflexións, o simple feito de lelas xa é de por si un gozo. Acontece moitas veces que cando os escritores ceiban da “tiranía” da historia deixan discursos estilísticamente notábeis.» «convén sinalar que aquí estamos diante da escrita clásica, de xeito que a mudanza de soporte non vai incidir nin na calidade da expresión nin na fondura do proceso reflexivo.» «Sen procurar, nin refugar, nunca a polémica, con vontade de afondar nas cuestións tratadas desde a propia experiencia, estas páxinas constitúen un valioso axente dinamizador-acompañante da reflexión lectora.»
Visto en: A Nosa Terra | X.M. Eyré
|
|
|
Miguel González Garcés, mineiro de luz / Xulio L. Valcárcel Laiovento
«[Un] estudo humanista e reflexivo, exposto con sinxeleza e claridade, e cinxido ao rigor exixible nunha obra deste tipo, en todos e cada un dos capítulos.» «no primeiro dos capítulos, subdividido por López Valcárcel nos once trazos fundamentais con que pensou que mellor se podía definir, imos desde o marco cronolóxico e histórico da Coruña de principios de século, ata finalizar pola influencia de González Garcés nas novas xeracións, pasando polo retrato de neno, polo seu labor como bibliotecario, polas súas relacións e os seus amigos, o seu epistolario, etc.» «incardínanse o home e a obra con mestría, e chega o autor ao clímax do seu traballo, pois deixa aos lectores completamente dispostos, e nós animámolos, para poder mergullarse con seguridade na poesía de González Garcés, que para Álvaro Cunqueiro era “Diáfana, e por iso luminosa, e por estar tan cargada de luz, ollada escrutadora das máis secretas intimidades”.»
Visto en: Faro da Cultura | Xosé Feixó
|
|
|
A voda do Galo Pinto / Juan Alfonso Belmontes (Ilustrador) e Natalie Pudalov (Ilustrador) [Trad. de Marisa Núñez] OQO
«O relato, que nos chega pola boa tradución do castelán ao galego que del fixo Marisa Núñez, é un chamamento en prol da igualdade de xéneros que defende o feminino dos abusos e humillacións do masculino.» «Xiana. Os diálogos e a expresividade lingüística que conteñen contribúen a intensificar a emoción do enredo; o ton, o seu ritmo vivaz e dinámico, á beira da maneira en que se suceden os feitos enganchan a quen le.» «A lectura remata de maneira redonda, sucesión linear do narrado nun texto tripartito aínda que desigual na extensión destas partes. Recréase no seu desenvolvemento mais non por iso se comprenden menos a presentación da historia e o seu desenlace»
Visto en: Faro da Cultura | Paula Fernández
|
|
|
|
