Lareira Literaria
|
|
|
|
|
Nado no seo dunha familia de intelectuais, as súas raíces sachan na historia familiar ata chegar ao seu bisavó Emilio Álvarez Giménez, autor dunha das primeiras pezas de teatro en galego; unhas mesmas raíces que medran ata o seu tío avó Xerardo Álvarez Limeses e que medran incesantemente polo seu tío Emilio e polo pai Xosé María Álvarez Blázquez, a quen se lle dedicou o anterior Día das Letras Galegas [véxase o volume publicado no 2001 por Xerais Escolma de familia. Cen anos de poesía]. Nesa estirpe atopamos a Alfonso Álvarez Cáccamo, narrador, poeta e ensaísta que continúa con acerto, ao igual que os seus irmáns, o legado cultural herdado.
Premiado nalgúns dos máis importantes certames do país, como o Xerais, o García Barros, o 'Álvaro Cunqueiro' de Narrativa ou o 'Manuel Murguía' de narrativa breve, Alfonso Álvarez Cáccamo coordinou o pasado ano, co gallo do Día das Letras galegas dedicado á figura do seu pai, o ensaio X. M. Álvarez Blázquez, 1915-1985: unha fotobiografía (Xerais). Do 2008 é tamén unha das novelas xuvenís máis interesantes dos últimos tempos, A revolución dos globos (Galaxia).
Na actualidade Alfonso Álvarez Cáccamo ultima a publicación do que será, tras os dez anos transcorridos desde Na flor do vento (Espiral Maior), o seu segundo poemario, que levará por título Sebes contra o vento e volverá ser publicada pola editorial dirixida por Miguel-Anxo Fernán Vello.
Outro dos seus vindeiros traballos, en fase xerminal, é o desenvolvemento dunha novela policial, na cal aínda está deseñando as liñas argumentais.
Noutro orde de cousas, e fora do estritamente literario, ven de rematar o guión dun filme sobre a odisea, fuxindo das gadoupas da morte, do deputado Antón Alonso Ríos. Trátase dunha longametraxe moi fiel ás memorias que deixou escritas Alonso Ríos que foron publicadas por Xosé María Álvarez Blázquez na mítica Editorial Castrelos. A dirección correrá a cargo de Antón Dobao, que xa levou ao cine a adaptación de O bosque de levas.
|
|
|
Comisario de exposicións dedicadas á obra de Laxeiro ou de Carlos Sobrino, así como autor dos textos que acompañaron aos catálogos das exposicións centradas na obra de Álvaro de la Vega, Carlos Maño ou o Luces atlánticas do gaditano Cecilio Chaves, o profesor e experto en arte Carlos L. Bernárdez é responsable de edicións e ensaios sobre clásicos das nosas letras como Manuel Antonio (Cumio), Manuel Luís Acuña (Xerais), Lorenzo Varela (Xerais), Ramón Cabanillas (Xerais), Xosé María Álvarez Blázquez (Galaxia) ou Vicente Risco (Galaxia).
Como tradutor Carlos L. Bernárdez ten no seu haber o traballo desenvolvido para Cumio da primeira obra envorcada ao galego procedente do asturiano, trátase de Xente deste mundo e do outro, do escritor de Sama de Llangréu Pablo Antón Marín Estrada. En Cumio localízase tamén a súa tradución do catalán da novela policiaca Obxectivo: Estadio olímpico, de Eduard José.
A produción propia de Carlos L. Bernárdez céntrase na arte galega, e máis en concreto na arte medieval, de aí xorden os libros Breve historia da arte galega (Nigratrea) e Bestiario en pedra: animais fabulosos na arte medieval galega (Nigratrea), este último en colaboración con Xesús Mariño Ferro.
E vinculada a arte galega Carlos está a traballar nun ensaio sobre a pintora Maruja Mallo. Trátase dun estudo sobre a obra pictórica da artista viveirense, situándoa no contexto da arte do seu tempo en Europa e América. Segundo nos conta, trátase dun traballo aínda en período de elaboración, que pretende comparar a arte da pintora con artistas internacionais, valorando as súas achegas á arte, especialmente nas décadas dos vinte, trinta e corenta.
E se hai trece anos foi responsable da edición, xunto a Manuel F. Vieites, da Obra dramática (Xerais) de Ramón Cabanillas, desta volta prepara a edición crítica de Samos, o derradeiro libro do poeta cambadés. Carlos L. Bernárdez sitúa a obra no contexto histórico e cultural da Galiza da posguerra, analizando o estilo do autor e situando a obra na evolución persoal e biográfica. Este libro, que seguirá o modelo da "Biblioteca das Letras Galegas" de Xerais, publicarase na segunda metade deste ano na editorial viguesa.
|
|
|
|
|
A lareira é unha pedra plana, situada na cociña, onde se encende lume para iluminar a habitación ou para guisar. Tamén é o lugar onde se relataron multitude de historias. Estes dous últimos usos: o de cociñar e o lugar onde medrou a imaxinación de nenos e maiores por mor deses relatos é o que buscamos nesta sección. Preguntamos ós nosos escritores que están a 'cociñar', que historias e novos libros están preparando. Mentres... nós non temos máis opción que agardar.
|